Pojezierze Gnieźnieńskie stanowi region naturalny w środkowej części Polski oraz jest częścią Pojezierza Wielkopolskiego. Pojezierze mieści się między doliną Warty na zachodzie, a rynną jezior goplańskich na wschodzie. Powierzchnia regionu zajmuje 4362 km2.

Teren ten jest krainą rolniczą o dobrze rozwiniętym osadnictwie. Najwyższy punkt położony jest na wysokości 167 m n. p. m. i jest to Wał Wydartowski. Obecnie znajduję się tam wieża widokowa o wysokości 13 m, która jest atrakcją turystyczną. W północnej części regionu, na przedłużeniu wału kujawskiego, spotyka się wysady soli permskiej.

Na Pojezierzu Gnieźnieńskim występują liczne jeziora, w tym największe – Jezioro Gopło (21,8 km2) oraz najgłębsze – Jezioro Popielewskie (głębokość do 50,5 m).

Dużą atrakcją dla zwiedzających jest przejazd kolejką wąskotorową, która pierwsze swoje kursy rozpoczęła już w 1896 r. Obecnie zabytkową kolejką można podróżować na 38 kilometrowej trasie między Gnieznem a Anastazewem. Do dyspozycji turystów są parowozy z epoki serii Px48 i wagony osobowe z lat pięćdziesiątych, a także odkryte wagony plenerowe.

CIEKAWE MIEJSCA:

• Katedra Gnieźnieńska pw. NMP i św. Wojciecha
• Szlak Piastowski
• Szlak Romański
• Drzwi Gnieźnieńskie
• Jezioro Gopło
• Browar klasztorny w Trzemesznie
• Pozostałość po zamku warownym z Mysią Wieżą w Kruszwicy
• Kolegiata św. Piotra i Pawła w Kruszwicy
• Klasztor pobenedyktyński w Mogilnie

RATUSZ STAROMIEJSKI W TORUNIU

Główna budowla świecka toruńskiego Starego Miasta, gotycki budynek powstały etapami w ciągu XIII i XIV w., jeden z największych przykładów średniowiecznej  architektury mieszczańskiej w środkowej Europie.

OSADA OBRONNA KULTURY ŁUŻYCKIEJ W BISKUPINIE

Osada w Biskupinie wiąże się z kręgiem kulturowym kultury łużyckiej, trwającym od środkowej epoki brązu, od ok. XIV w. p.n.e., po wczesną epokę żelaza, czyli do ok. V w. p.n.e.